Afgelopen vrijdag presenteerde het Economic Talent Board (ETB) haar eerste advies “Groningen: vliegveld voor talent”. De presentatie was kort en bondig met een grote informatiedichtheid, zo wil je presentaties wel vaker zien. Het advies is scherp, dat begint al met de definitie van Talent, simpelweg de besten, dus niet iedereen die “het beste uit zichzelf haalt”. Het advies richt zich echt op diegene die excelleren op een bepaald gebied. Verder concludeert het ETB dat Groningen geen city of talent is. Ik ben benieuwd wat de Rijksuniversiteit en de Hanzehogeschool Groningen daarvan vinden. Los daarvan ben ik het niet met ze eens, maar dat heeft met de definitie te maken. Dat er veel moet gebeuren om de besten van de wereld op de voor Groningen belangrijke economische gebieden binnen te halen is duidelijk. Tot slot, de bijlage met een kritische kijk op de uitwerking van de economische clusters waar Groningen zich op richt maakte mij nieuwsgierig naar meer. Een goede analyse van onze economische pijlers zou wat mij betreft er dan ook moeten komen, zeker wanneer we weer verder gaan praten over een nieuw economisch beleidsplan. Wat ik mis het advies is het thema leefbaarheid van de stad, people climate zoals Richard Florida het noemt, volgens mij de belangrijkste secondaire vestigingsvoorwaarde voor talent. Een onderwerp dat, wat mij betreft, dan ook terug komt bij de bespreking van dit advies in de raad.